پس وقتى طالوت لشگر كشيد بسپاه خود گفت خدا شما را آزمايش مينمايد بنهر آبى كسى كه از آن آب آشاميد از من نيست و كسى كه از آن نياشاميد از من است مگر آنكه يك كفى از آن بگيرد پس تمام لشگر از آن آب آشاميدند مگر عده كمى از آنها اين بود كه وقتى طالوت و سپاه وى مواجه با دشمن شدند لشگر ترسيدند و گفتند ما طاقت جنگ كردن با جالوت و سپاه او را نداريم و آن عده كم ( كه از آن آب نياشاميده بودند ) و بملاقات رحمت خدا اميدوار بودند گفتند چه بسيار عده قليلى كه بخواست خدا غالب گشته بر جماعت بسيار و خداوند با صابرين است ، و وقتى سپاه طالوت مقابل شدند با سپاه جالوت ( در مقام مناجات ) گفتند پروردگارا ما را صبر ده و قدمهاى ما را ثابت گردان و ما را يارى كن و غالب گردان بر قوم كافرين . پس به يارى خدا قشون جالوت را شكست دادند و داود جالوت را كشت و خداوند بداود سلطنت و حكمت عنايت نمود و دانا گردانيد او را از آنچه ميخواست و اگر نبود كه بعضى دفع كنند فساد بعضى ديگر را هر آينه زمين فاسد مىگشت و لكن خداوند صاحب فضل و رحمت است بر تمام اهل عالم ، اينها كه گفته شد آيات خدايى است ( كه اى رسول اكرم ) بر تو قرائت نموديم زيرا كه تو از جمله رسولان مرسلى ، و بعضى از رسولان را برترى و فضيلت داديم بر بعضى ديگر بعضى از پيمبران كسى است كه خدا با او تكلم نمود و درجات بعضى از آنها را بلند نمود و بعيسى بن مريم معجزات ظاهر عطا نموديم و او را مؤيد نموديم بروح القدس ( جبرئيل ) و اگر خدا ميخواست بعد از آمدن پيمبران و ظهور معجزات ظاهر ديگر مردم نزاع و جدال نميكردند لكن بعضى ايمان آوردند ( و تصديق پيمبران نمودند ) و بعضى كافر شدند و اگر خدا ميخواست نزاع و جدال بين مردم نبود لكن خدا به آنچه اراده‌اش ( از روى حكمت و مصلحت‌انديشى ) تعلق گرفت عمل مىكند ، اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از آنچه روزى شما كرده‌ايم در راه خدا انفاق نمائيد پيش از اينكه بيايد شما را روزى كه در آن روز نه بيع و خريد و فروشى و نه دوستى و نه شفيعى ( كه شما را يارى و كمك نمايد ) و كسانى كه كافر شدند آنها ستمكارانند .